ΙΑΜΑΤΙΚΗ ΠΗΓΗ ΑΙΔΗΨΟΥ

Η Ιαματική Πηγή Αιδηψού καταλαμβάνει έκταση περίπου 23,5 στρεμμάτων και περιλαμβάνει τις εγκαταστάσεις του Παλαιού και Νέου υδροθεραπευτηρίου. Το παλαιό υδροθεραπευτήριο «Αγ. Αναργύρων» κατασκευάστηκε πριν το 1950 και έχει χαρακτηριστεί, σύμφωνα με Υπουργική Απόφαση, ως νεότερο, διατηρητέο μνημείο. Το 1985 κατασκευάστηκε το κτιριακό συγκρότημα του νέου υδροθεραπευτηρίου.

Σε απόσταση 100 μέτρων από την ιδιοκτησία βρίσκεται η παραλία. Η διοίκηση και διαχείριση τμήματος του αιγιαλού και της παραλίας μήκους 184 μέτρων περίπου, έχει ανατεθεί στην ΕΤΑΔ και παραχωρείται εποχικά στον Δήμο Ιστιαίας – Λουτρών Αιδηψού.

Εγκαταστάσεις & Υπηρεσίες

Το υδροθεραπευτήριο της Αιδηψού είναι από τα μεγαλύτερα και πιο σύγχρονα στη χώρα. Από τις εγκαταστάσεις χρησιμοποιείται ένα τμήμα που περιλαμβάνει την εξωτερική πισίνα, τους λουτήρες (πολυτελείας και απλούς), τα δινόλουτρα, το υδρομασάζ και την εσωτερική πισίνα. Ενδεικτικά, η εξωτερική πισίνα εξυπηρετεί γύρω στους 15.500 επισκέπτες ετησίως.

Πιο συγκεκριμένα, το υδροθεραπευτήριο της Αιδηψού περιλαμβάνει:

  • 84 Λουτήρες – Υδρομασάζ (κανονικούς λουτήρες, λουτήρες ειδικών θεραπειών, λουτήρες άκρων, σκοτσέζικο ντους)
  • 10 Δινόλουτρα
  • Εξωτερική κολυμβητική δεξαμενή (πισίνα) χωρητικότητας 120 ατόμων που λειτουργεί με μίγμα ιαματικού και θαλασσινού νερού
  • 2 εσωτερικές κολυμβητικές δεξαμενές χωρητικότητας 8 και 10 ατόμων
  • Φυσικοθεραπευτήριο με όργανα γύμνασης και ηλεκτροθεραπείας
  • Κυλικείο
  • Αίθουσα συνεδριάσεων

Στον χώρο υποδοχής του υδροθεραπευτηρίου στεγάζεται αρχαιολογική συλλογή και εκτίθενται ευρήματα από την περιοχή της Αιδηψού. Στις εγκαταστάσεις περιλαμβάνονται επίσης ο βιολογικός καθαρισμός καθώς και δεξαμενές συλλογής ύδατος.

Στη λουτρόπολη της Αιδηψού λειτουργούν 21 ιδιωτικά υδροθεραπευτήρια εκ των οποίων τα 17 υδροδοτούνται κατόπιν συμφωνίας από τη Μονάδα της Ιαματικής Πηγής Αιδηψού. Μέρος των εσόδων από τις πωλήσεις του ιαματικού νερού αποδίδεται στον Δήμο Αιδηψού.

Ιστορία των Πηγών

Οι θεραπευτικές ιδιότητες των Ιαματικών Λουτρών της Αιδηψού ήταν γνωστές ήδη από την αρχαιότητα. Αναφορά σε αυτές γίνονται ήδη από το 350 π.Χ. από τον Αριστοτέλη και το 300 π.Χ. από τον Αθηναίο στο βιβλίο του «Δειπνοσοφισταί». Σύμφωνα μάλιστα με τις περιγραφές του Στράβωνα ονομάζονταν «θερμά Ηρακλέους».

Κατά τη Ρωμαϊκή εποχή συγκέντρωναν μεγάλο αριθμό πασχόντων. Ο Πλούταρχος αναφέρει πως το 83 π.Χ. έκανε χρήση των λουτρών της Αιδηψού ο ηγεμόνας των Ρωμαίων Κορνήλιος Σύλλας ο Λεύκιος ο οποίος έπασχε από ποδάγρα, ο βασιλιάς των Μακεδόνων Αντίγονος (280 π.Χ.), ο Ποππαίος Σαβίνος (20 μ.Χ.), ο Ανδριανός (180 μ.Χ.) κ.ά.

Στη μετέπειτα ιστορία της Ελλάδας, η Βασίλισσα Όλγα, σύζυγος του βασιλιά Γεωργίου του Α΄, φιλοξενήθηκε το 1907 στο ξενοδοχείο «Θέρμαι Σύλλα» της οικογένειας Τομπάζη. Ίδρυσε μάλιστα εκείνη την εποχή στην πόλη της Αιδηψού ομώνυμο ορφανοτροφείο.



Ιδιότητες του Ιαματικού Νερού των Πηγών Αιδηψού

Ο φυσικός ιαματικός πόρος των λουτρών προέρχεται από πέντε πηγές.

Ο φυσικός πόρος «Κομπόγιαννη» έχει θερμοκρασία 70ºC ±2 ενώ χαρακτηρίζεται και ταυτοποιείται ως υπέρθερμο, μετρίως ανθρακούχο, ισχυρό χλωρονατριούχο, ασβεστούχο, καλιούχο, χαλαζιακό, στροντιούχο, βοριούχο, σιδηρούχο, λιθιούχο, μετρίως θειούχο ιαματικό νερό.

Ο φυσικός πόρος «Λέττα Βασιλάκου» έχει θερμοκρασία 72,2ºC (μ.ό.) ενώ χαρακτηρίζεται και ταυτοποιείται ως υπέρθερμο, ασβεστούχο, καλιούχο, χαλαζιακό, στροντιούχο, βοριούχο, φθοριούχο, λιθιούχο, μετρίως θειούχο, μετρίως ανθρακούχο, ισχυρό χλωρονατριούχο, υπερτονικό ιαματικό νερό.

Ο φυσικός πόρος «Γ1 Νταμάρια» έχει θερμοκρασία 70ºC (μ.ό.) ενώ χαρακτηρίζεται και ταυτοποιείται ως υπέρθερμο, ισχυρό χλωρονατριούχο, ασβεστούχο, χαλαζιακό, στροντιούχο, βοριούχο, φθοριούχο, λιθιούχο, μετρίως θειούχο, μετρίως ανθρακούχο, ισχυρό χλωρονατριούχο, υπερτονικό ιαματικό νερό.

Το νερό των πηγών ενδείκνυται για:

  • Νοσήματα μυοσκελετικού συστήματος
  • Νοσήματα νευρικού συστήματος
  • Γυναικολογικές παθήσεις
  • Ενδοκρινολογικές παθήσεις
  • Δερματικές παθήσεις
  • Αγγειοπάθειες

Το νερό των πηγών αντενδείκνυται για συστηματικά, μεταδοτικά και κακοήθη νοσήματα, ηπατική και νεφρική ανεπάρκεια.

Μισθώσεις χώρων